سفره ی خالی...

ﯾﺎد دارم ﯾﮏ ﻏﺮوب ﺳﺮد ﺳﺮد
ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ از ﮐﻮﭼﻪ ﻣﺎن ﯾﮏ دوره ﮔﺮد

دوره ﮔﺮدم دار ﻗﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﺮم
دﺳﺘﻪ دوم ، ﺟﻨﺲ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﺮم

ﮔﺮ ﻧﺪاری ﮐﻮزه ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﺮم
ﮐﺎﺳﻪ و ﻇﺮف ﺳﻔﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﺮم

اﺷﮏ در ﭼﺸﻤﺎن ﺑﺎﺑﺎ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺴﺖ
ﻋﺎﻗﺒﺖ آﻫﯽ زد و ﺑﻐﻀﺶ ﺷﮑﺴﺖ

اول ﺳﺎل اﺳﺖ و ﻧﺎن در ﺧﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ای ﺧﺪا ﺷﮑﺮت ، وﻟﯽ اﯾﻦ زﻧﺪﮔﯽ اﺳﺖ ؟

ﺳﻮﺧﺘﻢ ، دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﭘﯿﺮ ﺑﻮد
ﺧﻮاﻫﺮ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮم دﻟﮕﯿﺮ ﺑﻮد

ﺑﻮی ﻧﺎن ﺗﺎزه ﻫﻮﺷﻢ را رﺑﻮد
اﺗﻔﺎﻗﺎ ﻣﺎدرم ﻫﻢ روزه ﺑﻮد

ﺧﻢ ﺷﺪه آن ﻗﺎﻣﺖ اﻓﺮاﺷﺘﻪ
دﺳﺖ ﺧﻮش رﻧﮕﺶ ﺗﺮک ﺑﺮداﺷﺘﻪ

ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺎ درد ﻧﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮد
ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺧﺪا آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد

ﺑﺎز آواز درﺷﺖ دوره ﮔﺮد
ﭘﺮده اﻧﺪﯾﺸﻪ ام را ﭘﺎره ﮐﺮد :

دوره ﮔﺮدم دار قالی میخرم
دﺳﺘﻪ دوم ﺟﻨﺲ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﺮم

ﺧﻮاﻫﺮم ﺑﯽ روﺳﺮی ﺑﯿﺮون دوﯾﺪ
آی آﻗﺎ ، ﺳﻔﺮه ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﺮی ؟؟؟

از یاد رفته...