از یاد رفته

برف هفت سالگی ام را بخاطر صدای مادر دوست داشتم..."پاشو ببین چه برفی اومده" برف ده سالگی ام را بخاطر آدم برفیهاش؛ برف چهارده سالگی را بخاطر اخبار و تعطیلی هایش؛ برف هیجده سالگی درست یادم نیس در میان افکار یخ زده بود!! برف بیست سالگی قدم زدنهای عاشقانه و رد پاهایم؛ برف بیست و چهار سالگی به بعد،فقط سرد بود و سرد بود و سرد.......

خدایا...... این عزت مرا بس که بنده ی تو باشم و این افتخار مرا بس که تو پروردگار من باشی ، تو آنچنانی که من می خواهم پس قرار بده مرا آنچنان که تو می خواهی ….......